پس از انتشار مصاحبه ای در روزنامه ی ایران به تاریخ ،
شنبه 30 /آبان /1388، با جناب آقای حسام الدین سراج و تماس بنده با ایشان
، آقای سراج از انتشار این خبر، به شکل مصاحبه، در روزنامه ی ایران اظهار
نارضایتی کردند و خواستار تصحیح آن شدند ،که دیروز شاهد آن بودیم ، این
نشریه برای بار دوم و با اضافه کردن یادداشتی مبنی بر صحّت مصاحبه ، آن
را منتشر کرده و بر درستی آن اصرار کرد.
این امر موجبات آن را فراهم آورد که جناب آقای سراج شخصاً نیزاقدام کرده و در سایت خود مصاحبه انجام نشده را ، رد کنند.
حال
نکته اینجاست که اگر به این، به اصطلاح مصاحبه ، به چشم خبر نیز بنگریم،
متوجه خواهیم شد که روزنامه ی ایران و خبرنگار محترم بسیار ضعیف عمل کرده
و اقدام به درج مطالبی نموده اند که منبع آن مشخص نیست.
چرا که در قسمتی از مطلب منتشر شده توسط روزنامه ی ایران میخوانیم:
این نام (شرم وشوق)برگرفته از یکی از اشعار هوشنگ ابتهاج است که از آلبوم خذف شده و شعر دیگری از این شاعر جایگرین خواهد شد .
در
صورتی که با صرف کوتاه ترین وقت ،می توان دریافت که شرم و شوق در این
مجموعه نام قطعه ای بی کلام است و فکر میکنم برای این دوستان لازم به
توضیح است که قطعه ی بی کلام شعر ندارد که بخواهیم برایش جایگزین بیابیم!!!
در مورد نام این مجموعه نیز باید گفت که بنده پیش از این در مصاحبه ی
خود با "مجله موسیقی ایرانیان" گفته بودم که احتمالاً نام"شرم وشوق" نام
قطعی این مجموعه نخواهد بود ،اما اکنون به دلیل فقدان گزینه ی بهتر هم در
وبسایت اینجانب و هم در وبسایت جناب آقای سراج نام این مجموعه شرم و شوق
عنوان شده.
حال پس از اظهار تاسف آقای سراج و درج آن در وبسایت شخصی شان و پس از
خواندن این نامه ، امید است مسوولان این روزنامه به اشتباه خبرنگار خود پی
ببرند و بیش از این بر این اشتباه پافشاری ننمایند.
